Stressjam coach. Een nieuw beroep is geboren.

Wat zou je ervan vinden als jij Stressjam coach wordt bij onze praktijk. Met deze vraag kwamen Bernard Maarsingh en Irma van Steijn een aantal maanden geleden.

Stressjamcoach? Wat is Stressjam? Gamen? VR-bril?

Mijn interesse was gewekt.

Een uitleg volgde in vogelvlucht:
Stressjam: Actief aan de slag met je stress. Stress is niet alleen maar negatief. Stress heeft een functie. Je kunt er door presteren, vechten of vluchten. Best handig om gestresst te zijn als je oog in oog staat met een leeuw. Dan ren je tenminste weg en denk je niet heel relaxed: ‘Gunst, een leeuw’. De mindset ten opzichte van stress veranderen door middel van een game. Jezelf in een compleet andere wereld bewegen, de virtuele wereld. Zeer bijzonder en zeer vernieuwend. Erg leuk. Therapie door middel van een spelletje. En voor ieder mens leerzaam.

Ja, ik had er oren naar. Zelf ben ik absoluut geen gamer, een spelletje Wordfeud spelen en dan houdt het wel op.
Eerst mocht ik proefpersoon zijn bij mensen die werden opgeleid tot stressjam coach. Yes. Ik mocht gamen. Eerst een band om mijn middel met een sensor die van alles meet. Oh jee, nu zien ze dat mijn kalmte maar een houding is en dat ik best wel een stresskip ben af en toe. Mezelf kwetsbaar opstellen, zo voelde dat toch wel. Dan stap je in die bril. Te gek. Je bent direct in die andere wereld. Vol met prachtige kleuren, mooie stranden, mysterieuze ruïnes en stambeelden. De wereld om je heen vergeet je. Eerst is het wennen. Je moet je leren voortbewegen met controllers in je hand. Door middel van een introductie game krijg je dat snel onder de knie. Maar dan moet je echt met je stress gaan spelen. Bij een aantal opdrachten moet je rustig worden. Hoe doe je dat dan? Met mijn sport achtergrond weet ik dat ik dat met mijn ademhaling heel goed kan regelen. Ik schiet snel in de adrenaline maar weet hier snel van te herstellen. Goh, ik leer deze dag veel over mijn eigen stressmanagement.
Wat ik zo bijzonder vond is dat ik in een liftje zat en omlaag ging en echt dezelfde kriebel in mijn buik kreeg als bij een echte lift. Bizar. En hoe je hersenen dan werken.

De tijd vliegt als je die VR bril op je hoofd hebt. Dit is echt waanzinnig en als ik erover nadenk zijn er legio mogelijkheden om deze VR bril in te zetten in therapie land. Wat dacht je van gewoontes veranderen, wilskracht trainen, angsten overwinnen. Wauw.

Een tijdje later heb ik de opleiding gevolgd tot stressjam coach. De technische en praktische kanten werden goed doorgenomen. Verder hebben we het gehad over hormonen en neurotransmitters.

Dan ga je aan de slag met clienten. Spannend en leuk. Allemaal nieuw, voor alle stressjam coaches. Hoe communiceer je nu met de behandelaar zonder dat de privacy in het geding komt, geef je nu wel of geen tips tijdens de game. Het begin is met elkaar aftasten en gezamenlijk een soort draaiboek creëren. Af en toe frustrerend maar dat is nodig om weer verder te komen.
Bijzonder om mee te kijken met de clienten in de bril. Die totale verwondering als ze de bril voor het eerst opzetten. Het leren bewegen met controllers. Mensen gaan vaak eerst stappen zetten om voort te bewegen. Clienten die absoluut niet verder komen in de game omdat ze te gestresst zijn en hierdoor in tranen raken. De bril afdoen. Tot rust komen met ademhalingsoefeningen en een praatje en dan toch weer de draad op weten te pakken en wel een succeservaring beleven. Confronterend en daardoor lerend. Een client die absoluut niet verder wist te komen in de game. Stress niveau loopt dan zo hoog op in de game dat de client echt met zijn eigen stressthermostaat aan de slag moest anders was de bril door het raam gevlogen. Maar er zijn ook clienten die absoluut moeite hebben om zichzelf juist te prikkelen en ook daar zijn handvatten voor. Denk eens aan een situatie die je stress opleverde, leg de nadruk op het krachtig inademen, verhoog je ademhaling. Door de blauwe en rode kleur op de controllers kun je bij jezelf zien of je rustig (blauw) of gestresst (rood) bent. Dat weten betekent niet dat je het zelf ook zo ervaart. Ook dat is een leerproces en af en toe vliegt er dan een gefrustreerde vloek door de ruimte.
Opvallend is dat jonge mensen zich heel snel kunnen redden in de game, kennelijk zijn ze toch meer thuis in een virtuele wereld. Of komt het toch door de jonge geest?

Nou ja en dan die client die al verder was in de game dan ik zelf ooit geweest was. Tja, dan kun je gewoon geen aanwijzingen geven. Ook best lastig als coach dus de vrije uurtjes nu maar goed benutten om veel te gamen. Mmmm... niet vervelend toch?

Straks een therapie ontwikkelen om van onze game verslaving af te komen?